Love the Doc poleca, co obejrzeć na 13. MFF Watch Docs

Otwarcie festiwalu Watch Docs, 5.12.2013

Wczoraj, 5 grudnia, w Warszawskim kinie Muranów odbyło się otwarcie 13. Międzynarodowego Festiwalu Watch Docs Prawa Człowieka w Filmie – jedna z dwóch największych na świecie imprez filmowych, prezentujących filmy dokumentalne, w których zaangażowanie na rzecz praw jednostki łączy się ze sztuką filmową. Niestety na imprezę nie dotarła laureatka tegorocznej nagrody im. Marka Nowickiego i bohaterka retrospektywy Maria Ramos, którą zatrzymał szalejący w Europie huragan Ksawery.

Do 12 grudnia w ramach Watch Docs obejrzymy 70 filmów dokumentalnych z całego świata. Jest w czym wybierać, a 10 sekcji programowych robi wrażenie. W konkursie pokazane zostaną najnowsze i najciekawsze produkcje; w sekcji „Chcę zobaczyć” – filmy poruszające tematy, nurtujące obrońców praw człowieka w tym roku. To w tym zestawie poruszane są gorące tematy z pierwszych stron gazet. Dużo emocji budzi każdego roku program „Dyskretny urok propagandy”, poświęcony rozmaitym formom indoktrynacji. W zestawie „Po stronie dialogu” zgromadzone zostały filmy poświęcone migracji i wielokulturowości. Watch Docs pokaże wam też zestaw norweskich dokumentów, który powstał we współpracy z Bergen International Film Festival (sekcja „Made in Norway”), a także program przygotowany z największym na świecie festiwalem poświęconym prawom człowieka – odbywającym się w Pradze FF One World. Wszystkie szczegóły dotyczące filmów, pokazów, biletów i miejsc projekcji, dostępne na stronie festiwalu.


Fotografia u powyżej: otwarcie festiwalu Watch Docs, od lewej: dyrektor Watch Docs Maciej Nowicki i dyrektor programowy festiwalu Konrad Wirkowski. Fot. Love the Doc.


Nie wiecie, co warto obejrzeć na Watch Docs? Love the Doc pomoże wam każdego dnia wybrać z programu to, co najlepsze.

Tytuł na dziś:

Wyłączeni / Powerless / Katiyabaaz
reżyseria: Deepti Kakkar & Fahad Mustafa, Indie/USA 2013, 82 ‚
zdjęcia: Maria Trieb-Eliaz, Amith Surendran, Fahad Mustafa
montaż: Maria Trieb, Namrata Rao;
produkcja: Globalistan Films Co, ITVS International
www.powerless-film.com

Wyłączeni / Powerless, reż.Fahad Mustafa Deepti Kakkar, Indie/USA 2013

Wyłączeni / Powerless, reż.Fahad Mustafa Deepti Kakkar, Indie/USA 2013, fot. 13. MFF Watch Docs

Wyłączonych ogląda się trochę jak film sensacyjny, a trochę jak bajkę. Akcja rozgrywa się na ulicah Indyjskiego miasta Kanpura, a jej bohaterem jest Loha – elektryk, który w osiągnął status Robin Hooda, czyli w hindu Katiyabaaz. W Indiach 30% populacji żyje bez dostępu do elektryczności, a wszyscy inni borykają się z trwającymi godzinami przerwami w jego dostawie. Loha za drobną opłatą podłączy do miejskiej sieci każdego, nawet szwalnię i zakłady wyrobów skórzanych. Jego praktyki dalekie są od legalności, a metody pracy brawurowe jak u Janosika. Jeśli chcieliście wiedzieć, dlaczego niebo w Indyjskich miastach przesłania plątanina kabli, to po obejrzeniu Wyłączonych, nie macie żadnych wątpliwości.

Wartka akcja, napięcie – również w sensie dosłownym, bo Loha nie stosuje się do przepisów BHP, a iskry lecą w ilościach hurtowych – i ona, nowa szefowa miejskiej spółki energetycznej, pierwsza kobieta w firmie na tak wysokim stanowisku. Trudno się dziwić, że w obliczu zawodowego wyzwania i stając wobec oczywistej kradzieży na masową skalę, Ritu rozpoczyna wojnę z udziałem ulicznych patroli, które odcinają nielegalne przyłącza i nakładają grzywny. Zdesperowani ludzie wychodzą na ulice, bo jak żyć w XXI wieku i nie mieć dostępu do elektryczności?


7.12.2013

W ślady Tillera / After Tiller
reżyseria: Martha Shane & Lana Wilson, USA 2013, 83′
zdjęcia: Hillary Spera, Emily Topper, montaż: Greg O’Toole, produkcja: Artemis Media Ventures, Belle Max Productions
aftertillermovie.com

W ślady Tillera / After Tiller reż. Martha Shane & Lana Wilson, USA 2013, 83′

W ślady Tillera / After Tiller reż. Martha Shane & Lana Wilson, USA 2013, fot. 13. MFF Watch Docs

Tytułowy George Tiller został zamordowany w 2009 roku podczas kościelnego nabożeństwa. Zbrodni dokonali przeciwnicy aborcji, jego samego uważając za zbrodniarza. Tiller był jednym z bardzo nielicznych amerykańskich lekarzy, którzy przeprowadzają zabieg usunięcia ciąży w trzecim trymestrze. Zabieg jest legalny tylko w dziewięciu stanach USA i podejmuje się go bardzo niewielu lekarzy. Przeciwników jest – jak się można domyślać, bardzo wielu, a formy ich protestu są niekiedy bliższe fanatyzmowi niż pokojowym pikietom. Lekarze i pielęgniarki, kontynuujący dzieło Tillera, robią to z narażeniem życia i często zmieniając miejsce swojej kliniki. Reżyserki starają się pokazać ich bardzo różne motywacje. Łączy ich jedno: nie ma wątpliwości, że nikt nie chce aborcji (takie słowa padają w tym filmie), ale ktoś musi pomóc tym kobietom, które znalazły się w dramatycznej sytuacji bez wyjścia. W tym filmie aborcja to nie walka o ideologię, ale indywidualne przypadki, sytuacje, w których nikt z nas nie chciałby się znaleźć. Nie polecam tego filmu, bo jestem za albo przeciw aborcji, ale dlatego, że są filmy, obok których – bez względu na poglądy – trudno tak po prostu przejść obok.


8.12.2013

Dwa filmy na niedzielę:


Wzgórze przyjemności / Hill of Pleasures / Morro dos Prazeres
Holandia / Brazylia 2013, 90′
reżyseria: Maria Ramos, zdjęcia: Guy Gonçalves, Leo Bittencourt, montaż: Karen Akerman, produkcja: KeyDocs

Wzgórze przyjemności / Hill of Pleasures / Morro dos Prazeres Holandia, reż. Maria Ramos, Brazylia 2013, 90'

Wzgórze przyjemności / Hill of Pleasures / Morro dos Prazeres Holandia, reż. Maria Ramos, Brazylia 2013, fot. 13. MFF Watch Docs

Najnowszy film bohaterki tegorocznej retrospektywy festiwalu i równocześnie trzecia część jej brazylijskiej trylogii. Maria Ramos z kamerą przemierza zaułki tytyułowego Wzgórza Przyjemności, jednej z najniebezpieczniejszych faveli w Rio de Janeiro. Intencją reżyserki nie są jednak obrazy przemocy i biedy – chodzi jej o rejestrację społecznej zmiany, która ma szansę wyrwać tę oraz inne dzielnice miasta spod kontroli przestępczych gangów. Nowa strategia miasta nie ogranicza się do wysłania w niebezpieczny teren specjalnych oddziałów pacyfikacyjnych policji. Funkcjonariusze mają być tez pomocą dla mieszkańców i starać się budzić w nich zaufanie. Ramos ogląda favelę zza pleców uzbrojonych po zęby policjantów, zagląda również do domów zwykłych biednych ludzi i pokazuje nam ich życie bez zbędnych sensacji.

Nasz Nixon / Our Nixon
2013 USA, 84′
reżyseria: Penny Lane & Brian L. Frye, zdjęcia: Bob Haldeman, John Ehrlichman, Dwight Chapin, montaż: Francisco Bello, produkcja: Brian L. Frye, Penny Lane
www.ournixon.com

Nasz Nixon / Our Nixon, reż. Penny Lane & Brian L. Frye, USA 2013, 84'

Nasz Nixon / Our Nixon, reż. Penny Lane & Brian L. Frye, USA 2013, fot. 13. MFF Watch Docs

Obraz Penny Lane i Briana Frye’a polecałam już przy okazji American Film Festival, ale uważam, że warto polecić go również warszawskiej publiczności, tym bardziej, że opis filmu w katalogu Watch Docs zalicza go do najgłośniejszych dokumentów sezonu. Nie jest ważne, ile filmów o aferze Watergate obejrzeliście w swoim życiu. Swoją wyjątkowość Nasz Nixon zawdzięcza ponad 500 rolkom taśmy 8mm, na których trzech najbliższych współpracowników Nixona zarejestrowało codzienność jego prezydentury. H.R. Haldeman, John Ehrlichman i Dwight Chapin byli prawdziwymi entuzjastami filmowania – zapisywali na taśmie tak wydarzenia polityczne jak swoją codzienną pracę, życie własnych rodzin, czy w końcu kolibry, które z uporem maniaka nagrywał Ehrlichmann. Robili to z przekonaniem o wadze czasów, w jakich żyją i zmian, jakie miały przynieść rządy ich szefa. Cały film zrealizowany jest w technice found footage, łącznie ze ścieżką dźwiękową, na która składają się nagrania z podsłuchów. Świetny film – przyjemność nie tylko dla fanów historii, polityki i materiałów archiwalnych.


9.12.2013

Poniedziałek na Watch Docs:

Jak zbudować państwo? / State Builders / Fabrique d’un état
Francja 2013, 75′
reżyseria: Florence Martin-Kessler & Anne Poiret, zdjęcia: Georgi Lazarevski, Stephen Massis, montaż: Francoise Bernard, produkcja: QUARK Productions
www.state-builders.com



Florence Martin-Kessler i Anne Poiret stworzyły fantastyczną kronikę pierwszego roku istnienia Południowego Sudanu – najmłodszego państwa na świecie. Graliście kiedykolwiek w „Cywilizację” albo „Sim City”? Tu jest podobnie, tyle że w realu mamy żywych ludzi, których nie da się tak po prostu przeprogramować ze stanu wojny na stan pokoju. Trwała 50 lat i większość obywateli po prostu nie zna innego życia. Władze obejmują dawni rebelianci, którzy głowy mają pełne idealistycznych wizji, a przybyłym pokazują makietę przyszłej stolicy. Tymczasem ludność trzeba rozbroić i zapewnić jej podstawowe potrzeby. Stworzyć należy to wszystko, co uważamy za domyślne w życiu codziennym: władzę ustawodawczą i wykonawczą, prawo, policję, archiwum narodowe, szkoły, drogi, szpitale… Pytanie, jak, skoro państwo jest biedne, a obywatele nie płacą podatków, bo nawet nie wiedzą, dlaczego należałoby je płacić. ONZ przysyła do pomocy swoich najlepszych ekspertów, którzy pomagali już tworzyć struktury państwowe w Kosowie i Timorze Wschodnim. Przyznają jednak, że to nie jest ich państwo – mogą tu tylko doradzać, a decyzje należą do władz. Nawet jeśli to złe decyzje, prowadzące do rychłej katastrofy.



10.12.2013

Salma
Wielka Brytania 2013, 90′
reżyseria i zdjęcia: Kim Longinotto, montaż: Ollie Huddleston, produkcja: Channel 4
www.wmm.com/salma




Salma to najnowszy film mistrzyni dokumentu i pierwszej laureatki nagrody im. Marka Nowickiego, Kim Longinotto. Reżyserka pozostaje w kręgu swoich zainteresowań losami kobiet – ofiar dyskryminacji i opresji, tym razem jednak odchodzi od swojego stylu obserwacyjnego, który przez lata był jej znakiem rozpoznawczym. Longinotto oddaje głos swojej bohaterce, bo cały film jest w zasadzie opowieścią o jej walce o samodzielność. Salma, sławna poetka, urodziła się w tradycyjnej rodzinie muzułmańskiej w Indiach, gdzie dziewczyny w wieku dojrzewania zamykane są w domach, dopóki nie wyjdą za mąż. Odcięte od świata zewnętrznego, dalszej edukacji, na zawsze tracą swobodę w poruszaniu się, wypowiadaniu i spędzaniu czasu wolnego, zamknięte w czterech ścianach najpierw domu rodziców, potem męża. Ten sam los spotkał też bohaterkę Longinotto, która w zamknięciu spędziła 25 lat. Tym, co trzymało ją przy życiu, była poezja. Historia o dziewczynie piszącej w ukryciu wiersze i notatnikach szmuglowanych do wydawcy jest o tyle sensacyjna, co wstrząsająca. Tym bardziej wzruszający jest widok Salmy, która prawie nie przestaje się uśmiechać, szczególnie, że kobiety dookoła niej pozostają niewzruszenie poważne i smutne.


11.12.22013

Nasza klątwa
2013 Polska 2013, 27′
reżyseria: Tomasz Śliwiński, zdjęcia: Tomasz Śliwiński, Magdalena Hueckel, montaż: Justyna Król, Tomasz Śliwiński, produkcja: Warszawska Szkoła Filmowa
www.leoblog.pl/film-nasza-klatwa

Nasza klątwa, reż Tomasz Śliwiński, Polska 2013, 27'

Nasza klątwa, reż Tomasz Śliwiński, Polska 2013, fot. 13. MFF Watch Docs

Na ekranie widzimy dwoje młodych przerażonych ludzi, którzy starają się oswoić strach i nauczyć obsługi aparatury medycznej, od której zależy życie syna tych dwojga. Leo urodził się z nieuleczalną chorobą, która powoduje, że w czasie snu przestaje oddychać, do końca życia ma być uzależniony od respiratora. Nasza klątwa to bardzo osobisty film, jego reżyser Tomasz Śliwiński pokazuje nam pierwsze miesiące życia swojej rodziny. Ale ta historia nie kończy się źle, bo w realu Leo za kilka dni skończy 3 lata.




Wszystko jest możliwe
2013 Polska 2013, 54′
reżyseria: Lidia Duda, zdjęcia: Kacper Lisowski, montaż: Agnieszka Bojanowska, Jakub Śladkowski, produkcja: Eureka Media

Wszystko jest możliwe, reż. Lidia Duda, Polska 2013, 54'

Wszystko jest możliwe, reż. Lidia Duda, Polska 2013, fot. 13. MFF Watch Docs

Bohaterka filmu ma 80 lat jest niestrudzoną podróżniczką. Jeździ po świecie autostopem, korzystając z gościny przypadkowych ludzi albo śpiąc w namiocie. Świetnej kondycji fizycznej mogłyby jej pozazdrościć dwudziestolatki. Ale Lidia Duda nie interesuje się Teresą tylko z powodu jej nietypowego, jak na jej wiek, sposobu zwiedzania świata. Z rozmów z bohaterką i jej mężem wyłania się obraz ciężkiej przeszłości i trudnego życia. Wszystko jest możliwe to bardzo optymistyczny film, który przekonuje o tym, że na szczęści nigdy nie jest za późno.




12.12.2013

W ostatni dzień festiwalu możecie obejrzeć filmy, które już polecałam: W ślady Tillera, Wzgórze przyjemności i Salmę. Ale jest jeszcze jedne film, o którym jeszcze nie pisałam:


Matka 24h
Polska 2012, 52′
reżyseria: Marcin Janos Krawczyk, zdjęcia: Marcin Sauter, Michał Marczak, Marcin Kukielski, Karolina Krawczyk, montaż: Anna Wagner, Aleksandra Panisko, Tymek Wiskirski, produkcja: Janos Film Production
www.matka24h.pl

Matka 24h, reż. Marcin Jans Krawczyk, Polska 2012, 52'

Matka 24h, reż. Marcin Jans Krawczyk, Polska 2012, fot. 13. MFF Watch Docs

Obraz Krawczyka to świetna obserwacja, z której wyłania się nieznany dotąd obraz Polski. Wędrujący po kraju święty obraz jest tu tylko pretekstem, by zajrzeć do wnętrz domów, więzień, zakładów opiekuńczych czy szpitali i pokazać ludzkie pragnienia, obawy i wiarę w opiekuńczą moc Matki Boskiej.



Print Friendly